Table of Contents
สองปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อสถานะทางอารมณ์ของหมาคือ 1. ระดับการตื่นตัว 2. การตีความสิ่งกระตุ้น ซึ่ง 2 อย่างนั้นทำให้หมามีสถานะอารมณ์ใหญ่ 4 สถานะคือ
- หมาที่ใจเย็น – คือหมาที่ตื่นตัวน้อย ๆ และตีความสิ่งกระตุ้นในแง่ดี ในสภาวะนี้ไม่ไม่ค่อยสนใจเรื่องที่เกิดขึ้นรอบตัว และสนใจเจ้าของ
- หมาที่ตื่นเต้น – คือหมาที่ตื่นตัวมาก และตีความสิ่งกระตุ้นในแง่ดี ในสภาวะนี้หมาสนุก แต่ไม่ค่อยฟัง และสนใจสิ่งรอบตัวไปหมด
- หมาที่กังวล – คือหมาที่ตื่นตัวน้อย และตีความสิ่งกระตุ้นในแง่ร้าย ในสภาวะนี้หมาเริ่มไม่ชอบสถานการณ์ตรงหน้า แต่ยังไม่พยายามจะหนี เริ่มไม่สนใจเจ้าของเพราะกำลังกังวล
- หมาที่กลัว – คือหมาที่ตื่นตัวมาก และตีความสิ่งกระตุ้นในแง่ร้าย ในสภาวะนี้หมาจะจัดการความเครียดไม่ได้ และแสดงออกเป็นพฤติกรรมที่อันตรายต่อตัวเขาเอง เช่น การขู่ กัดสิ่งที่ทำให้เขากลัว หรือพยายามหนี ที่ทำให้เกิดปัญหาหมาหาย และเมื่อผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้หมาต้องใช้เวลาพักฟื้นจากความเครียดนาน
จะเห็นได้ว่าหมากลัวนั้นคือสภาวะที่อันตรายกับเขาที่สุด โดยเฉพาะเวลาที่อยู่นอกบ้าน และหมาที่ใจเย็นนั้นคือขั้วตรงข้ามของหมาที่กลัว นอกจากนั้นแล้วหมาที่ใจเย็นจะสนใจเจ้าของมากกว่าทำให้การสื่อสารกับเขาง่ายกว่าในสภาวะอื่น ๆ ด้วย
ทั้งหมดนี้คือหลักการทั้งหมดเกี่ยวกับการจัดการระดับอารมณ์หมา ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการเลี้ยงสุนัขนะครับ หวังว่าจะช่วยให้แต่ละบ้านเข้าใจคุณหมา และช่วยเขาอาละวาดได้น้อยลงครับ